Projectomschrijving

Zelf staat hij met zijn voormalige band Luna Twist of met solowerk als Europe Bleu geregeld in Belpoplijstjes, nu is het de beurt aan Dirk Blanchart zelf om zijn favoriete tien Belgen op te sommen…

Dirk : Ik heb eigenlijk een hekel aan lijstjes omdat die me altijd dwingen te kiezen en ik zoals de meesten al genoeg keuzestress in mijn leven heb. Ze zijn van nature een gedwongen momentopname. Dus staan er onder andere niet in deze keer: The Pebbles, Jacques Brel (ik vind pakweg Dusty Springfield’s versie van Ne Me Quite Pas (If You Go Away), superieur qua interpretatie), TC Matic, Customs (Rex!), Selah Sue (This World, how black can a white girl sound), Noordkaap, Allez Allez, Elisa Waut….

De volgorde is helemaal willekeurig en naar believen om te keren, de laatsten zullen de eersten zijn en vice versa. Dàt herinner ik me nog uit mijn collegetijd bij de paters.

ADAMO -Inch Allah
Onversneden radiojeugdsentiment, totaal unieke stem. Luister aub naar de originele versie, er circuleert een andere met als tag ‘remastered’ (album Solo Exitos) maar dat is gewoon een nieuwe opname minus de magie van het origineel.

MELANIE DE BIASIO – The Flow
Van het album No Deal dat zich als één flow / trip laat beluisteren. Die kale blues en ingehouden zang en frasering, bol van de spanning, doen me wel eens denken aan het magistrale album Abbey Is Blue van Abbey Lincoln, en dat is helemaal als compliment en niet als vergelijking bedoeld.

TRIGGERFINGER -All This Dancin’ around
Met een duidelijke voorkeur voor de versie van Live In Amsterdam. Dit soort bands zou eigenlijk alleen live-albums mogen opnemen, die doen helemaal recht aan de ziedende energie van de muziek. In de traditie van de grote live rockalbums uit de 70’s (Grand Funk, Roxy Music, Deep Purple, The Who….).

NORDMANN -Save The Twos
Pompende openingstrack van hun album The Boiling Ground. Instrumentale neojazz -ik zeg maar wat om een beetje te duiden voor de neofiet, labels suck anyway- met telkens die scheurende sax van Mattias De Craene in de hoofdrol. Begrijp niet goed dat dit niet non-stop op de radio te horen is (maar dat heb ik wel meer…).

dEUS- Instant Street
Ik ben niet zo’n dEUS-freak die alles van die band goddelijk vindt, maar deze song heeft prachtige weerhaken door die geweldige repetitieve finale, beetje refererend naar I Want You (She’s So Heavy) van The Beatles.

MONZA – Van God Los
De urgentie die deze song uitstraalt gekoppeld aan een perfect melancholisch popgevoel in het refrein doet het ‘m voor mij. ‘Laat nu toch die God los, er is niemand in de kosmos’…. erg jammer eigenlijk dat de wetenschap ons de God-illusie definitief ontnomen heeft.

JESE & JAMES – Move
Bij mijn weten vormden deze Belgische Portugezen de enige echte soulband van hier die op het niveau van Sam & Dave en Bob & Earl stonden in de late 60’s. Ze scoorden er een Europese hit mee, maar dit had best wereldwijd mogen zijn. Via mijn 7 jaar oudere zuster en een toen reeds aanwezige Philips-bandopnemer in huis al heel vroeg mijn oren binnen gesijpeld.

RAYMOND VAN HET GROENEWOUD – Brussels By Night
De desolaatheid van Brussel in de jaren 80′ perfect getoonzet, Marianne Faithfull’s Broken English meets Weather Report. Met een hoofdrol voor het arrangement van Jean Blaute, met beiaard en al. En niemand zingt ‘veel stwrangers in de stwraat’ zoals Raymond.

ZJEF VANUYTSEL – De Zotte Morgen
Uit de gelijknamige debuutplaat, die vol staat van de kleinkunstklassiekers. Zelf ook gecoverd en speel dit nog steeds live. Als puber was dit album even invloedrijk voor mij als pakweg Black Sabbath of Led Zeppelin. Wellicht daarom dat er soms gezegd wordt dat ik als artiest te commercieel ben om alternatief te zijn en te alternatief om commercieel te zijn. Eclectic to the bone!

DANS DANS – Au Hasard
Van het album I / II (2013). Ja, ik zit duidelijk iets meer op een organische instrumentale jazztrip de laatste jaren, of zoals hier met een flinke scheut film noir overgoten. Donker én hoopvol, zo hebben we het graag. Met de soundsignatuur van producer / engineer Koen Gisen, die op zijn kousevoeten de Rudy Van Gelder van de Lage Landen aan het worden is. Wie zich afvraagt wie dat mag zijn: Googlen maar.