Projectomschrijving

Voor het tweede jaar op rij opende De Singel in Antwerpen zijn deuren voor een driedaags festival SWTC of Swimming With The Current. Iedere dag was er een andere curator aangeduid. Op vrijdag was dat Subbacultcha. Wij waren bij de weinigen die er het grootste deel van de avond bij waren. Donderdag was er blijkbaar behoorlijk wat volk opgekomen maar vrijdag viel het dik tegen. Dit is de nachtmerrie van elke organisator. De afwezigen hadden echter ongelijk. Organisatorisch zat het goed in mekaar: 3 zalen en timing gewijs kon je perfect van de ene naar de andere ruimte geraken en alle optredens meepikken. Tussen de zalen was er een ruimte waar een dj aan het werk was. De drankjes vloeiden rijkelijk: rabarber sapjes, witte wijn en Vedetjes. Naarmate de avond vorderde leverde dat alsmaar meer randanimatie op met mensen die wat meer binnen hadden dan goed voor hen was.

Tegen dat wij doorheen de files tot aan De Singel waren geraakt waren SHHT en NordMann al voorbij, een flinke streep door onze rekening maar het programma was voldoende gevuld om er nog een gezellige avond van te maken.

De eerste act die we zagen was Lean Chichiro. Chichiro is Instagram celebrity/model/rapster uit Parijs en rijzende ster in de Franse rap en R’nB-wereld. Ze heeft goed gekeken naar de Amerikaanse voorbeelden. Met een Lacoste trainingsbroek en een witte sport sweater rapt ze over de bitches, de weed, lean en bro’s in da hood. Ondertussen springt ze energiek over het podium en maakt ze het voor zichzelf en het publiek een perfecte work-out. Haar optreden werd goed gesmaakt door het publiek en in het bijzonder de mannen van SHHT die op dat moment in een leutige toestand waren na hun eigen optreden en enkele koele biertjes.

Tin Fingers was de volgende act. Ze hadden in het begin behoorlijk wat problemen met de elektriciteit. Telkens de drummer de drums aansloeg viel de elektriciteit uit. Na die valse start gaven ze van jetje. Afwisselend speelden ze spacy dromerige nummers als lange trips en meer folkrockachtige nummers. Het publiek vond het geweldig.

First Hate dan, een elektro duo uit Denemarken. De clipjes op YouTube deden ons met veel plezier uitkijken naar dit duo. De zanger heeft een zeer mooie stem en de muziek is vergelijkbaar met Hurts of zelfs een jonge Depeche Mode. De zanger is blijkbaar door de jaren heen geëvolueerd van nerd naar skinhead. Er was iets behoorlijk fout aan zijn voorkomen: vervaagde tattoes op de armen, legerkledij en bottines. Helemaal potsierlijk werd het toen de zanger aan zijn dansjes begon. Hij bewoog als een slang rond zijn microstatief en danste een solo lambada. Hilarisch als we keken, met de ogen toe waanden we ons even terug op een 80-ties wave party.

Faces On TV kon natuurlijk niet ontbreken. Het gaat hard voor hen, je kan ze zowat overal gaan bekijken en mocht dat toch nu toe niet gelukt zijn, dan moet je er zeker werk van maken. Ze waren duidelijk goed op mekaar ingespeeld en ze hadden de meest indrukwekkende productie:  mooie belichting en een door iedereen gesmaakt optreden. Tijdens het dansen ontwaarde ik plots Ella Leyers naast me. De zusjes Leyers zijn duidelijk vrienden aan huis want zij stonden in voor de T-shirt verkoop.

Om Tops te kunnen zien moesten we wel voor het eind van het optreden van Faces on TV wegglippen, een beetje sneu want na Tops was het lang wachten op de volgende act. Tops is een Canadese band die een aantal overheerlijke psychedelische ballads maakten. De band was een vreemde verschijning. De bassist en gitarist stonden wat ongeïnteresseerd in de lucht te staren maar als je de clipjes bekijkt, merk ja dat dit een soort pose is die ze vaak aannemen. Live leek het initieel een beetje saai, zeker na Faces On Tv maar de gracieuze verschijning van de zangeres maakte dat we uiteindelijk ook helemaal mee waren.

Lido Piemento kon ons niet zo bekoren. Grappig was ze wel, maar de muziek die blijkbaar beschouwd wordt als de belofte van de Boliviaanse Rock vonden we eigenlijk echt niet mooi.

Een reden om nog  langer te blijven was dat performance artist Dolly Bing Bing die de avond zou afsluiten. Er was ondertussen nauwelijks nog publiek, maar omstreeks 1u40 konden de handvol aanwezigen dit schouwspel bekijken. De singel is en blijft natuurlijk het decor van performance artiesten en dansers tout court. Dolly Bing Bing aka Elisabeth Van Dam is een performance act in samenwerking met Laurens Mariën (Alien Observer). Ze daagt het publiek uit om het verschil tussen mannen en vrouwen te herbekijken. Wat ze brengt is niet zomaar een rockoptreden met en stripact maar een zeer emotionele performance die blijft boeien van de eerste tot de laatste noot. Een waardige afsluiter voor een al bij al mooie avond.