Projectomschrijving

We zeggen het nog een keer, op 3 maart (dat is een zaterdag) staat Mountains To Move op de planken van ons vierde Luminous Dash-festival in de Kinky Star. Alleen maar toegelaten indien men de tien Luminous-vragen beantwoordt, hier zijn de antwoorden van zanger-gitarist Pas Quinten.

Welke rol speelt muziek in je leven?
Muziek stroomt door mijn aders. Ik sta op met muziek en ga er mee slapen. Ik speel al een aantal jaar in Mountains To Move, een emo/rock band die momenteel in het middelpunt van mijn creatieve leven staat: shows spelen, muziek schrijven, opnemen, touren en gewoonweg nieuwe mensen leren kennen.

Wat is de eerste plaat die je in je leven kocht. Niet liegen!
Mijn eerste plaat die ik bewust gekocht heb als tiener is From Under A Cork Tree van Fall Out Boy. Niets beschamend en ben er trots op, aangezien deze plaat vandaag voor me nog steeds relevant is en ik er geregeld naar teruggrijp.

Welke artiest of band heeft jou op het podium meest geïmponeerd?
De eerste keer dat ik echt omver geblazen werd, was door Counterparts live te zien pakweg zes jaar geleden. Dit was in een klein jeugdhuis waar misschien vijf aanwezigen waren en de andere bands, maar toch wist Counterparts me toen al live en op plaat te imponeren. Een andere keer dat ik omver geblazen werd was tijdens Brand New in Amsterdam. De sound dat deze band live met zich mee brengt is waanzinnig en indrukwekkend.

Noem drie bands of artiesten van dit moment die we in het oog moeten houden.
Er zijn er enorm veel om in het oog te houden, zowel in België als in het buitenland. De Belgische band Lotus is er wel eentje om zeker in de gaten te houden. Ze hebben eind 2017 een nieuwe plaat uitgebracht, genaamd The Road To Calvary en dit is misschien wel mijn favoriete album van vorig jaar. Ten tweede is de band END, een zijproject van Counterparts frontman samen met leden van Structures en Misery Signals, ook een band om in het oog te houden. Tot slot nog Father Mountain, een emo/rock band die me vorig jaar met hun debuut plaat Apartment Living overtuigd hebben van hun muzikale kwaliteiten.

Welke platenhoes vind jij de meest iconische?
Voor mij persoonlijk is Songs To Scream At The Sun van Have Heart de meest iconische platenhoes.

Wat is volgens jou de meest ondergewaardeerde plaat ooit in jouw ogen?
Grandview – Everything Between Paint And A Wall. Deze kleine band uit Amerika heeft zowel mezelf op persoonlijk vlak, als muzikaal vlak enorm beïnvloed. Dit is een plaat die ik van het begin tot het einde afspeel.

Wat is volgens jou de meest overgewaardeerde plaat in je ogen?
Ik was vorig jaar absoluut niet mee met de hype rond Science Fiction van Brand New. Begrijp me niet verkeerd, Brand New is een enorm goede band, maar deze plaat was echt een tegenvaller voor mij. Dit was misschien ook gewoon doordat net iedereen in de alternatieve muziekscène hier zo over aan het hypen was dat de verwachtingen zo hoog lagen dat deze gewoonweg niet werden ingelost.

Welke plaat doet jou wenen?
Ik zal jammer genoeg in herhaling moet vallen, maar er is geen enkele andere plaat die me zo emotioneel kan raken als Everything Between Paint And A Wall van Grandview. Elke keer wanneer ik dit album luister ben ik 39 minuten en 21 seconden inwendig  aan het janken als een klein kind.

Mocht jij voor 24 uur in de huid mogen kruipen van iemand anders, niet noodzakelijk een muzikant. Wie zou het zijn, en wat zou je dan doen?
Ik zou erg graag een dag in de huid van Tom Delonge kruipen, simpelweg om nu eens te weten wat er in dat kopje van hem rondspookt en of hij nu zo zot is als een achterdeur of effectief UFO’s gezien heeft en wat nu de echte reden is  waarom hij Blink-182 verlaten heeft.

Noem eens het meest gênante moment uit je artiestenleven!
Toen we geselecteerd waren voor De Nieuwe Lichting 2017 waren we met onze hoofden in de wolken.  De week hierna geloof ik moesten we een show spelen in Mol waar letterlijk niemand naar stond te kijken  buiten twee tappers achter de bar en onze merchguy aan de andere kant van de zaal. De lijn tussen hilarisch en zielig was redelijk dun, maar zo werden we weer mooi met de voetjes op de grond geplaatst.