Projectomschrijving

Als David Bowie je goedkeuring wegdraagt en je wordt ook nog eens door de thin white duke gecoverd, dan weet je dat het goed is. Bowie was zo in de ban van Criminal World van Metro dat hij de song opnam voor zijn Let’s Dance-album. Na de split van Metro ging Peter Godwin solo en met succes, vooral in België en Amerika. Deze zomer staat hij terug in België, op W-Fest is dat. We spraken met de man…

Dag Peter. Dit klinkt vreemd, want het is meestal andersom, maar je solocarrière was succesvoller dan wat je met Metro deed. Ik neem aan dat dit je een boost moet geven, niet?
De eerste muziek die ik losliet op de wereld was met Metro en dat heeft dus een speciale plaats in mijn hart. Het eerste album werd wereldwijd uitgebracht, inclusief in de VS op Sire Records, maar ook in Japan, in Duitsland en in ongeveer 40 andere landen, en de eerste single Criminal World was een top tien-hit in Europa, dus niet zo obscuur eigenlijk. Maar de bedoeling van de muziek was om iets underground te doen (“Metro”? Haha!) Omdat we het zelf hadden gemaakt, eerder dan een trend te volgen of iemand te plezieren. Originaliteit, dat was het idee. Ik dacht dat Metro artistiek een sterk debuut was en dat was belangrijk voor mij. 40 jaar later ontdekken twintigers nog steeds de 3 Metro-albums. Dat is heel bevredigend.

Metro had zeker een new wave-geluid, voelde je je verbonden met de scène?
Het eerste Metro-album werd tussen 1973 en 1976 geschreven en in 1976/77 uitgebracht. Het was echt pre-new wave. Eigenlijk wist niemand hoe hij het moest noemen. Tegenwoordig heeft iedereen een ander idee van wat new wave betekent, vooral in Amerika, waar new wave wordt beschouwd als alternatieve muziek uit de vroege jaren 80. Maar in Groot-Brittannië kwam de new wave vroeger. Hoe dan ook, Metro was meer Nouvelle Vague dan new wave, meer een kruising tussen Godard en Godwin. Ik denk dat Metro zich eigenlijk helemaal alleen voelde, gewoon omdat het iets compleet nieuw was. Met niets te vergelijken, maar sommige mensen hebben het begrepen.

En dan was er David Bowie die Criminal World op Let’s Dance coverde. Hoe is dat gebeurd en heb je de legende ontmoet?
Ik heb David Bowie maar één keer ontmoet. In de Embassy Nightclub in Londen was dat. Bianca Jagger heeft ons aan elkaar voorgesteld. Het was de zomer dat het eerste Metro-album werd uitgebracht. Ik hoorde later dat David ook het album heeft gekocht, omdat hij veel van de nummers erop leuk vond. Toen hij Criminal World coverde, was dat een grote verrassing. Ik was een Bowie-fan, dus het idee dat hij ook hield van iets van mij was een soort magie voor mij. En hij koos een lied dat door hem geïnspireerd was, Criminal World is echt een satire op de androgynie die Bowie modieus maakte.

Nadat Metro het voor bekeken hield, koos je voor een solocarrière. Het was ook iets nieuws, net een singersongwriter die het synthtijdperk verkent. Hoe zou je het zelf omschrijven?
Gewoon singer-songwriter. De synths waren per ongeluk. Op zoek gaan naar nieuwe geluiden. In feite had de eerste van mijn solo-opnames Torch Songs For The Heroine veel instrumenten die geen synthesizers waren. Het was een fusiegeluid  dat op zoek was naar een Europese sfeer.

Vooral in België was je populair, hoe kwam dat?
Het ging goed in België, ja. Maar meer nog in de VS. 80 landen hebben mijn muziek uitgebracht en verschillende melodieën waren op verschillende tijden populair op verschillende plaatsen. Ik kan het echt niet verklaren. Geluk, lot, bestemming, de goede timing. Dansmixen maakten deel uit van het verhaal.

Over België gesproken. Je was ook betrokken bij Nathalie. Dat was een andere kant van Peter Godwin. Wat was de connectie tussen jou en haar? Veel fans vragen zich trouwens af wat Nathalie tegenwoordig doet.
Ik ontmoette Nathalie in het Mirano in Brussel en het klikte. Haar manager vroeg me iets voor haar te schrijven en te producen. Ze was pas 15, maar ik had een idee. Dat is hoe het begon. Nathalie is nu een fotografe.

Met W-Fest sta je terug op Belgische bodem. Hoe voelt het?
Ik kijk uit naar de landing als Air France niet begint te staken haha! Ik heb veel goede herinneringen aan België. Het zal geweldig zijn om weer contact te maken met een land dat me zoveel steun heeft gegeven, en een inspiratie was voor heel wat van mijn songs. Ik kan niet wachten!

Wat kunnen mensen verwachten van je optreden op W-Fest?
Ik ga niet alles vertellen, maar heel wat van mijn carrière zal erin vervat zitten. Misschien een verrassing of twee. Ik heb ook een geweldige gitarist Garbo Dastorg, die op zichzelf al een getalenteerde artiest is.

Bands die je jezelf wil zien?
Ik kom donderdag aan, dus ik ga zeker mijn oude makker Midge Ure eens checken. Midge producete mijn eerste solosingle. We ontmoetten elkaar voor het eerst op een tv-show in Duitsland toen ik Criminal World zong en hij zat toen bij Slik.

Wat heb je het liefst op een festival: ijscrème, bier of frieten?
Bier, dat smelt in je hoofd, niet in je hand…

Wat is je favoriete plaat aller tijden en geef aan waarom.
Mijn favoriet is altijd de volgende plaat. Iemand is die nu ergens aan het opnemen…

Met wie zou je 8 uur alleen in een lift willen zitten en wat zou je dan doen?
William Shakespeare en Zelda Fitzgerald. Dan zou ik me nadien afzonderen en een toneelstuk schrijven.

De laatste woorden zijn…
Kom binnen met duizenden en maak wat herrie, ik zal op je wachten. Laten we de ervaring delen! Keer terug naar de toekomst op vrijdag 17 augustus op W-festival.


ENGLISH VERSION

Hello Peter. This sounds strange as it’s mostly the other way around, but your solo career was more successful than the stuff you did with Metro. I guess this must give you a boost, not? Your band Metro was rather obscure. Is there any reason why it always was kind of underground?
My first music that escaped into the world was Metro and so it has a special place in my heart. The first album was released worldwide, including in the US on Sire Records, in Japan, in Germany and in about 40 other countries – and the first single “Criminal World” was a  top ten hit in Europe – so not that obscure really. But the intention of the music was underground (“Metro”? Haha!) in that we made it for ourselves, rather than to follow a fashion or please anyone. Originality, that was the notion. I thought Metro was a strong début artistically and that mattered to me.  40 years later 20 somethings are still discovering those 3 Metro albums. That’s quite satisfying.

Metro surely had a new wave sound, did you feel connected with the scene that was then having its high days?
The first Metro album was written between 1973 and 1976 and released in 1976/77. It was pre-New Wave really. Actually no-one knew what to call it. Nowadays everyone has a different idea of what New Wave means – especially in America – where New Wave is considered to be early 80’s alternative music. But in Britain New Wave was earlier. Anyway Metro was more Nouvelle Vague than New Wave. More Godard meets Godwin. I think actually Metro felt quite alone, not new wave, just new. On that road less travelled. But some people got it.

And then there was this guy named David Bowie who did Criminal World. How did that happen and I guess it made you proud, not? Have you met the legend?
I met David Bowie only once. At The Embassy Nightclub in London. Bianca Jagger introduced us. It was the summer the first Metro album was released. I heard later that David bought the album, because he liked many of the songs on it. When he covered “Criminal World” it was a big surprise. I was a Bowie fan, so the idea that he also liked something of mine was a kind of magic for me. And he chose a song that he’d inspired. Because Criminal World is really a satire on the androgyny that Bowie made fashionable.

After Metro disbanded you went for a solo career. Something new, it’s like a singersongwriter who explores the synth era. How would you describe it yourself?
Just singer-songwriter. The synths were an accident. Partly just looking for new sounds – and in fact the first of my solo records was “Torch Songs For The Heroine” – and that had many instruments on it that weren’t synths. Cimbalom, zither, santoor, electric bass guitar, live drum kit. It was a fusion sound looking for a European atmosphere… 

Especially in Belgium you were popular, how come?
It went well in Belgium yes. But even more so in the US. 80 countries released my music and different tunes were popular in different places at different times. I can’t explain any of it really. Luck, fate, destiny, timing. Dance mixes were part of the story.

Talking about Belgium. You also were involved with Nathalie. That was another side of Peter Godwin. What was the connection between you and her? Many fans are wondering what Nathalie is doing these days. Many you can clear up our minds!
I met Nathalie at the Mirano in Brussels and we clicked. Her manager asked me to write and produce something for her. She was just 15, but I had an idea. That’s how it started. Nathalie’s a photographer now.

Back to your own work. With W-Fest you’re back on Belgian soil. How does it feel?
Looking forward to landing, if Air France don’t strike haha! I have many fond memories of Belgium. It will be wonderful to reconnect with a country that gave me so much support and celebrate that music, some of which was inspired by my travels in the lowlands. Can’t wait!

What can people expect from your gig at W-Fest?
That would be telling. A snapshot of my career at least. Maybe a surprise or two. And a great guitar player called Garbo Dastorg, who’s a talented artist in his own right.

Any act you want to see yourself?
I’m arriving Thursday, so I’ll check out my old mate Midge Ure for sure. Midge produced my first solo single. We first met on a TV show in Germany when I was singing Criminal World and he was with a band called Slik.

What do you prefer on a festival: ice cream, beer or French fries?
Well beer melts in your head not in your hand…

What is your favourite record of all time and please state why.
My favourite is always the next one. Somewhere, someone’s recording it right now…

With who would you want to be alone in an elevator for 8 hours and what would you do then? 
William Shakespeare and Zelda Fitzgerald. Then I’d section myself and write a play.

The last words are yours…..
Come in your thousands and make some noise, I’ll be waiting for you. Let’s share the experience! Back to the future, Friday 17th August, W Festival.

Copyright photos : Peter Godwin