Projectomschrijving

Het dorpsfeestkarakter van Dranouter werd duidelijk op dag 3.  Drie dagen feesten en drinken begint zelfs voor de meest ervaren feestbeesten door te wegen. Veel slapers op het terrein en wie enkel wou drinken bleef vandaag gewoon hangen in de cafés op het kerkplein, geen uitstapjes van “de fanfare” vandaag. Hun plek werd dankbaar ingenomen door nieuwkomers en gezinnen met kinderen. Ook aanwezig waren de ganzenfanfare en de zeepbellenmachine die bij momenten meer volk trokken dan de muzikanten die in de hitte een set probeerden te spelen zonder te smelten.

An-Sofie Noppe mocht de spits afbijten in de Voute. Deze dame wordt als streekgenote aangekondigd, want ze komt uit het lyrische Watou. De tent zat afgeladen vol met blijkbaar veel vrienden. An-Sofie kwam in Dranouter haar debuutplaat voorstellen. Ze maakt leuke luisterliedjes, kleinkunst pur sang. De liedjes uit We Blijven Hier zijn grappig en voelen aan als kleine vertelsels. Zoals vele West-Vlamingen is ook zij uitgeweken naar Gent. Zo stond ze ook geprogrammeerd op de Gentse Feesten. Over die passage vertelde ze dat haar liedje Opsje , een liedje dat ze in het West-Vlaams brengt, daar helemaal verkeerd begrepen werd. In Gent dacht men namelijk dat het over een hoop champignons ging. Het overgrote deel van het aanwezige publiek vond dat uiteraard hilarisch. Dit was een prima optreden, een ideale start van de dag

Ondertussen was in de Kerk Lamoral gestart. Gelukkig voor ons was er deze keer nog de mogelijkheid om tijdens het optreden binnen te glippen. Lamoral dat is zanger –klarinetspeler Koen De Couter met 3 jonge muzikanten of zoals Dranouter het stelt: “3 beloftevolle jonge muzikanten met Koen De Couter.”  Swing- jazz, covers van Louis Armstrong en Franse chansons. De bindteksten zijn door De Couter in sappig Oost-Vlaams samengesteld met grapjes over de kerk en het feit dat ze net daar geprogrammeerd stonden. Die anekdotes toverden bij alle toehoorders een glimlach op het gezicht. Iedereen, jong en oud, danste op vrolijke deuntjes zoals Struttin With Some Bbq of Lentement Mademoiselle.

In T’folk waren we vervolgens getuige van een prachtig optreden van De Havilland uit Hofstade, een band waarin de zangeres centraal staat. De begeleiding is met gitaar, dwarsfluit, stylphone en een theremin. Zangeres Nathalie kan wondermooi zingen in de hoogte en is tevens indrukwekkend in de laagte. De nieuwe single Irresponsible klinkt wat laidback met bossanova-ritmes. Andere liedjes waren emotionele knallers  zoals de cover Hope There’s Someone  van Anthony And The Johnsons. In dat nummer exploreren ze de grenzen van het chanson die uitgebeend wordt tot de essentie : die prachtige stem. Het café was wat te rumoerig om goed te zijn, maar we werden tot tranen toe ontroerd.

De volgende groep op het buskerpodium was Candle Bags. Dus beslisten we om even de rest van het schema te laten voor wat het was. Een band uit Limburg met een drummer-gitarist en een zangeres-drumster-dwarsfluitspeelster. Weer die dwarsfluit! Nooit gedacht dat we een dwarsfluit zo’n sexy instrument zouden vinden. Candle Bags heeft een aantal prima liedjes die ons spontaan aan The Kills deden denken. Maar er zijn ook echte rock n’ roll-nummers bij die zo uit het repertoire van de Queens Of The Stone Age zouden kunnen komen Dit was een van de leukste optredens van het weekend, spijtig dat er niet meer volk was in t’folk om daar getuige van te zijn.

In de Kerk pikten we ook nog een stukje mee van het optreden van Jack Morley. Dat is een Britse singersongwriter die volgens de Dranouter-app aan  ‘lap-tapping’ doet: een manier van gitaarspelen waarbij men de gitaar op de knie legt en die gitaar zowel als snaarinstrument en drum gebruikt. Dat klonk wel spannend. Bij onze aankomst stond de man evenwel recht met een elektrische gitaar aangegord. Zijn liedjes vonden we niet zo opwindend als de bio ons had doen geloven.

Dé headliner van de dag was evenwel T’ Hof van commerce en dat meemaken in West-Vlaanderen was uiteraard ongelooflijk. Wat een ambiance! De tent stond stampvol. Geen levende ziel te bespeuren aan de eettenten. En zélfs bij de Sint-Bernardus-tent was het rustig. Dit was een glorietocht van het begin tot het einde. Bij de start van het optreden vroeg Mc Kowlier een beetje onnodig of er mensen van West Vlaanderen en Izegem waren. Een oorverdovende confirmatie was het gevolg. Mogelijk waren er ook personen van “elders” aanwezig, maar die hielden zich angstvallig stil tijdens Izzegem. Als niet-West-Vlaming voelden we ons geïntimideerd en bijna spion in het gebeuren. Net als overal anders op de wei was het bloedheet in de Kayam, maar dat weerhield het publiek er niet van om mee te springen en te roepen. Dronken mannen die lagen te slapen veerden plots recht, dronken nog wat pinten,en brulden mee op Kom Mor Ip. Er waren een paar pauzes in de set zoals wanneer bijv. de jongste van Dj 4T4 op het podium kwam piepen. Die pauzes waren evenwel van korte duur want Mc Buysse riep op om te springen. De menigte deed alles wat die van ‘T hof vroegen . Ook gesmaakt was de gastverschijning van Wannes Capelle die plots uit de coulissen sprong om een strofe mee te rappen op Dommestik En Levrancier. Bij Truckchauffeur werd het ons pas echt duidelijk hoeveel volk hier wel stond toen we met zijn allen begonnen te “truckchaufferen”- de cameraman bracht dat mooi in beeld. Een grappig moment was toen Filip kwam vertellen dat ze de merchandising thuis hadden vergeten en de hele tent deed beloven om in de komende weken iets van T’Hof, dj 4T4 of Ertebrekers te kopen. Omstaanders die ons als pers hadden herkend zegden dat we moesten schrijven dat dit het beste optreden van Dranouter was. Bij deze maar,  er is geen woord van gelogen.

Na ’t Hof was ons vat af. We volgden een paar nummers van The Mavericks, maar dat kon ons niet bekoren. In de Club was er dan nog Bazaar Bizaar een gelegenheidsband met Liliane St Pierre, Herr Sele en Jan De Smet die een mengelmoes brachten van covers zoals van de Eurythmics en wat Frans chanson, maar ook dat kon ons niet beroeren en dus zijn we net als vele anderen richting parking gelopen.

Copyright foto: Jan van Hecke + Dranouter