Van woensdag 11 tot en met zondag 15 juli is er weer Dour. Een festival dat reeds jaren als synoniem staat voor dagen waarop je bandjes kan ontdekken. Uit het enorme aanbod dat je natuurlijk op de Dour-site kan vinden, pikten wij deze bands uit!

U-ROY FT. MAD PROFESSOR

U-Roy ft Mad Professor is één van de grote nog levende reggealegendes, de man is nu 75 en is bekend geworden in de stal van Lee Scratch Perry. Samen met de meesterproducer Mad Professor wordt dit optreden het reaggeahoogtepunt van het jaar. (Yves)

 

HET DEEWEE-PROGRAMMA

Wie zin heeft in een feestje trekt op donderdag 11 juli een wit pak met een zwarte das en dansschoenen aan om te gaan feesten op de fijnste elektrobeats van Deewee, want op donderdag zijn broertjes Dewaele hofleverancier in Le labo.

De aftrap wordt door Philippi en Rodrigo gegeven, een Braziliaans dj-combo dat salsaritmes verstrengelt met funky en vette elektrobeats. Vervolgens is het de beurt aan Bolis Popul, en dat is niemand minder dan Boris Yu van Hong Kong Dong.
Asa Moto dan, een dj-duo dat ondanks zijn Japans aandoende naam, gewoon uit Gent komt. Wie bijna geen introductie meer hoeft is Charlotte Adigéry die eerder samenwerkte met Baloji en Arsenal. De Future Sound Of Antwerp komt gewoon uit Gent: met grappige namen als Tom Cruise, Scientologist. Laatste in het rijtje is Klanken, De naam dekt de lading maar vergis u niet dit is hyperdansbaar. En goed om te weten is dat ook de die hard Soulwax-fans aan hun trekken zullen komen, want op vrijdag spelen ze de fantastische show van From Deewee helemaal live in The Last Arena. (Wout)


JON HOPKINS

Jon Hopkins is een ambientgod in wording, na zijn werk met Brian Eno is hij bekend geworden bij het grote publiek, en hij zou op Dour wel eens kunnen uitpakken met een meer beats georiënteerde set, in de gaten houden als je van dub, beats, The Orb en Aphex Twin houdt! (Yves)


CHELSEA WOLFE

Twee jaar geleden overdonderde Chelsea ons met The Abyss, Hiss Spun schakelde vorig jaar nog een intergalactische dimensie hoger. Chelsea Wolfe is live niet minder dan imponerend. Donkergelaagde neofolk met een stevige injectie elektronica en een sterk aanwezige metalsound worden naar hogere sferen getild door de geweldige stem van Chelsea. Zo is afsluiter Scrape van de laatste plaat een nummer waarin ze PJ Harvey van de troon dreigt te stoten. Akelig, beklemmend, overdonderend, zoals ze dat een optreden lang presteert. (Hans)


ODESZA

ODESZA gaat verder op ontdekkingsreis naar al wat elektronisch goed voelt. Op hun derde release, A Moment Apart, verkeren de heren in goed gezelschap op dat vlak, getuige samenwerkingen met o.a. Regina Spektor, WYNNE en Naomi Wilde. Het wordt, na 2016, de tweede passage op Dour voor het duo uit Seattle en ook de enige kans om ze dit kalenderjaar aan het werk te zien in België. Niet te missen voor iedereen met een liefde voor alles elektronisch, dromerig en dansbaar. Zelfs middenin alle opwinding van Dour, kan men met ODESZA even weg zijn van alles. (Jens)


SHAME

Meer dan honderd groepen op Dour…een mens zou van minder keuzestress krijgen. Een optreden waar u echter geen seconde aan moet twijfelen is dat van Shame op vrijdag 13 juli. Akkoord,ze brengen niets nieuws onder de zon en putten gretig uit de postpunk eind jaren 70,begin jaren 80. Dit doen ze echter zo goed dat men zich plots terug in deze periode waant. Verwacht je dus aan een optreden vol vlijmscherpe, rafelige songs waarvan de energie afspat. (Erik)


EYEHATEGOD

Actief sinds 1988, afkomstig uit New Orleans en met klassieke platen als In The Name Of Suffering, Take As Needed For Pain en Dopesick is dit één van de voorvaders van wat nu bekend staat als sludgemetal. De band heeft een woelig verleden, vol drugsmisbruik, kleine criminaliteit en geweld, net als Buzzov-en, een band waarmee Eyehategod veel verwantschap vertoont. Brulboei Mike Williams onderging in 2016 een levertransplantatie, waarna de band weer volop aan het toeren ging. Het brengt hen als één van de bekendere namen naar Dour om iedere aanwezige van een stevige bolwassing te voorzien.  (Patrick)


DALEK

Dalek is het vreemde eendje die bijna niemand kent maar fascinerend werk maakten samen met o.a. The Young Gods, De La Soul en Tool, een mix van industrial en hiphop, uniek in zijn genre. (Yves)

 

SLOWDIVE

Na het reünie-album dat vorig jaar verscheen is het zeker: Slowdive is terug! De dromerige shoegaze van Rachel Goswell en Neil Halstead hebben we 20 jaar moeten missen. Maar sinds 2014 overtuigen ze iedereen opnieuw met indrukwekkende concerten. Slowdive is zeker geen nostalgie-act. Live worden oude nummers van de bejubelde platen Just For A Day, Pygmalion en het sublieme Souvlaki afgewisseld met de even sterke nummers die vorig jaar op de wereld werden losgelaten. De zweverige wall of sound van Slowdive klinkt alles behalve gedateerd en Rachels stem is nog steeds betoverend mooi. Slowdive is gewoon een band die je moet gezien hebben!

 

ONMENS

Het lijstje wordt afgesloten met een act uit eigen land, anders zouden we Luminous Dash niet zijn. Nu al torenhoog in het lijstje van 2018: Doopgrond van Onmens. Ravebeats gekoppeld aan noise, en als je van goede wil bent hoor je er nog pop in ook. Onmensbaar fantastisch. (Didier)