Classics

THE ROLLING STONES – Beggars Banquet (2018) (Abcko)

Conclusie: een van de beste Stones albums met geen enkel zwak nummer. Voortreffelijk geluid, veel afwisseling en heerlijke teksten.

VIDEO DIVA – (S)àcrata (Swiss Dark Nights)

Donker klinkende nummers, die toch van een levendige schwung voorzien zijn.

J.F. MUCK – Wrigley Field (Labelman)

Laten we hopen dat iemand J.F. Muck terug oppikt en de aandacht geeft die ze altijd verdiend hebben.

ELTON JOHN – Goodbye Yellow Brick Road (MCA)

Eén van de weinige platen die zelfs een Elton John-hater kan doen bekeren.

DAVID BOWIE – Never Let Me Down (EMI)

Mogen we ons even op glad ijs begeven? Het hebben over een uitgespuwd album. Never Let Me Down, het zeventiende studio-album dat door Bowie zelf weggemoffeld werd. Het album dat ertoe leidde dat Bowie zichzelf in vraag ging stellen en uit wanhoop (of zoiets toch) er hem deed toe besluiten om het een paar […]

BOLCHI – She (Keremos)

Een strawberry daiquiri van een popplaat: zomers en zwoel, fris maar met een lekkere punch

LOWPASS – Fear Of The Flood (BMG)

Eind jaren negentig was triphop echt wel “in”. Bands als Hooverphonic, Portishead, Morcheeba, Massive Attack en Sneaker Pimps waren toonaangevend met hun typische dromerig geluid. Dat bracht Mario Vaerewijck (bekend van zijn gastbijdrages bij Vomito Negro en Suicide Commando, maar ook lid van de EBM-formatie Insekt dat een grote invloed was voor het album […]

SELAH SUE – Selah Sue (Because Music)

Het debuut van Selah Sue is er eentje die niet genoeg gedraaid kan worden, en misschien wel één van de beste (Belgische) platen ooit.

TONTO’S EXPANDING HEAD BAND- Zero Time (Embryo Records)

Zonder Zero Time van TONTO was er van Kraftwerk, NIN, Depeche Mode nooit sprake geweest.